Dinsdag 9-4-2002

Tuut tuut tuut tuut, de wekker gaat (06.30u). Yes denk ik bij mezelf het is weer zover, na de talloze voorbereidingen mogen we vanaf vandaag weer op weg met de MINI EUROPE RALLY. De startplaats voor dit jaar was het TT-Circuit in Assen. Na wat spullen in de auto's te hebben gegooid en snel een boterham naar binnen geslokt te hebben arriveren Maarten en Matthijs. Maarten neemt de Beetle mee want Gerrit kan zelf niet rijden vanwege een gebroken arm die hij op gelopen heeft met wat doe-het-zelven, dat zal wat worden deze week want normaal plant hij zelf de bordjes gedurende de MER. We hebben zijn trouwe vaste chauffeur Dennis er op voorbereid dat hij deze week iets meer uit de auto zal moeten. Als we dan eindelijk vertrekken, Matthijs en ik voorop in mijn prachtig net gespoten Mini. Ik ben er zo trots op, we zijn de snelweg nog niet op of iedereen kijkt al naar de vuurrode Mini. Komt dat door de kleur of het geluid?

Eindelijk aangekomen op het TT-Curcuit staan er al een aantal deelnemers te wachten voor de hekken van het noordelijke raceasfalt. Leen en Pascal komen direct na ons aanrijden met weer een aantal deelnemers achter hen. Na het begroeten van de aanwezige mensen zoals, Fokke, Johnny, Daniel, Claudine, Johan, Rene en natuurlijk ook de winnaars van vorig jaar Didier en Emmiric. Na wat complimenten over mijn auto van Pascal en Leen ben ik helemaal in de wolken van mijn Mini. Na het openen van het hek door een van de instructeurs schieten we met de eerste paar Mini's het circuit op richting de paddock. Na verloop van tijd staat er op de nieuwe paddock een lange rij Mini's te wachten op wat er komen gaat, Als ik langs de rij loop om te kijken wie er zoal aanwezig zijn zie ik een licht blauwe Engelse Mini met een flinke plas zwart bloed onder zich op de oh zo witte klinkertjes van de paddock (hoop maar dat ze het niet in de gaten hebben).

Pascal, Leen en Dennis beginnen aan de technische keuringen terwijl Jan, Maarten en ik beginnen met het plakken van de deurstickers. Man ow Man wat is dat water koud.... En even denk ik terug aan het koude weer op de Nurnburgring (MER 2001)... Nadat alle keuringen gedaan waren en stickers op de Mini's zaten hebben we gelunched en was er een leuke welkoms speech van Gerrit. Hij probeerde iedereen wijs te maken dat hij iets te wild had gedaan s'nachts. Na een kleine inleiding van de instructeur zijn alle equipes verdeeld in vier groepen en verspreid over het circuit. Er waren vier opdrachten die de deelnemers onder begeleiding konden doen, een stuk waar je lekker hard over heen kon t.b.v het ideale lijnen rijden, een kleine slipcursus, remproeven en natuurlijk een slalom die wederom gewonnen werd door onze grote vriend Gregor Nick. Terwijl de deelnemers lekker aan het spelen waren met hun dierbare raketjes zijn Dennis, Gerrit, Matthijs en ik al op weg om de eerste sectie voor te rijden. Bijna aan het einde van de sectie worden Matthijs en ik gedropt bij een café voor een geheime tussencontrole. We vragen de kastelein of we bij hem binnen mogen gaan zitten en hij stemt toe. We parkeren de Mini achter het café zodat niemand hem ziet staan, en gaan zelf achter het raam zitten in de het café.

Onder het genot van een goed kop koffie en een tosti rijden de mini's ons voorbij en noteren wij de passagetijden. Nadat we iedereen gechecked hadden rijden Matthijs en ik ook richting het hotel in Zeegse. Na het diner zijn we de bar van het hotel in gegaan om bij te praten met veel mensen. De meeste deelnemers hebben vaker meegedaan aan de MER en heb je de afgelopen jaren een leuke band mee opgebouwd ook al zie je ze maar een week in het jaar we hebben toch allemaal 1 ding wat ons allen dichterbij elkaar brengt.

Woensdag 10-4-2002

Tweede dag van de MER gelijk al vroeg uit de veren 06.30u rijden had Gerrit de dag ervoor gezegd dus dat word weer een lange dag. Vanuit het hotel samen met Maarten, Matthijs en Cate richting Boss Classics in Sint-Johannesga. Onderweg heb ik nog gauw even gestopt om een Telegraaf te kopen want we schijnen er in te staan met een leuk artikel, en ja hoor daar staat we op pagina 9 een foto met een leuk stukje tekst erbij. Bij het lezen van de tekst krijg ik toch wel een speciaal trots gevoel over de MER, dat zijn wij !! Even voor achten arriveren wij in Sint-Johannesga, er blijkt nog niemand te zijn maar door het gebrul van mijn Mini komen Maaike en Emmy (de twee mooiste vrouwen in het leven van Pascal) al snel naar buiten om de voordeur van het totaal gerenoveerde bedrijfspand van Boss Classics te openen. Al snel daarna komen de eerste helpende handjes voor Boss Classics binnen lopen. Na een kop koffie en een overheerlijk lunch pakketje (met een fries tintje) gekregen te hebben van de broer van Pascal gaan we op weg voor de controle van de volgende sectie. Na een hele tijd hard gereden te hebben van Sint-Johannesga naar ergens diep in de Zeeuwse Polder vlak voor de Zeelandbrug worden Matthijs en ik weer gedropt voor een tussencontrole op een dijk. De zon scheen een beetje maar het waaide ontzettend hard, daardoor waren we min of meer verplicht om toch maar in de auto te blijven zitten. Na het passeren van een aantal equipes ben ik toch maar uit de auto gegaan om wat foto's en film opnames te maken van de brullende Mini's die langs de dijk op kwamen. Wat zullen die vogel liefhebbers hier in dat natuurgebied gevloekt hebben. Na een paar uur wachten hebben we bijna alles gehad maar we mogen gelukkig om 19.45u vertrekken naar het hotel. Aangekomen in het hotel moest ik wel toegeven dat het al aardig vermoeiend was. Tijdens het diner worden we door Nanda geconfronteerd met een moeilijk woord waar eigenlijk niemand de betekenis van wist "postglaticiaalcediment" (leuk woord voor galgje). Uiteindelijk kwamen we eruit dat het iets te maken heeft met de ijstijd en hunnenbedden je weet wel van die stenen die ze op elkaar gestapeld hebben daarin Drenthe. Onder het genot van een paar biertjes hebben we nog eens flink door gediscuseerd over dat "postglatici-dinges" na een aantal rondjes die ons voorgezet werd door onze "ome Jan" konden we de post niet meer van het glatciaal onderscheiden en besloot ik toch maar naar bed te gaan.

Donderdag 11-4-2002

Derde dag van de MER was ook weer vroeg op om 05.45u ging de telefoon van onze wake-up call, de receptionist wist mij te vertellen dat het kwart voor zes was en dat hij mij een plezierige dag toewenste. Al met al vond ik die vent helemaal niet leuk om aan de telefoon te hebben en al helemaal niet zo vroeg, ik voelde me kip lekker alleen dat hoofd van mij dat was net zo hard en zwaar als een stuk subtropisch hardhout. Jemig wat had ik een hoofdpijn. Na een ontbijt met nog een aantal van dit soort frisse mensen zijn we met drie crew teams de boot van Vlissingen naar Breskens opgegaan om vervolgens Harry en Maarten te droppen op het strand om hier de start te doen voor de derde dag van de MER. Gerrit, Dennis, Matthijs en ik zijn de secties tot aan het lunch punt gaan controleren. Daar aangekomen worden wij opgewacht door Belgische vikingen dit waren leden van de Belgische Mini club en waren hiernaar toegekomen om de MER deelnemers te verwelkomen. Na de lunch weer door met het controleren van uitgezette routes. Langs de Belgische kust op weg naar frankrijk richting Calais.

Een kleine drie kwartier rijden van het hotel vandaan worden Matthijs en ik voor de eerste maal die dag gedropt voor een tussen controle. Het was een land weggetje die naar rechts afboog maar een zandpad linksaf en rechtdoor had. Na een beetje rond gekeken te hebben besloten we op het zand pad te gaan staan met de gedachte dat de deelnemers ons door de glooiing van het landschap niet zouden zien... jammerrrrr een van de eerste teams nr.30 (Derk & Mike) stopten op het rare kruispuntje, draaide zijn raampje open en vertelde mij dat mijn mooie witte dak te zien was. Matthijs en ik konden deze controle niet meer verplaatsen dus bleven we maar staan. Toen de helft van ongeveer het veld gepasseerd was hoorde ik een Mini aan komen rijden met een hoge snelheid en vervolgens kwam deze zelfde Mini met blokkerende wielen het kruispunt rechtdoor schieten zo het zandpad op, het bleek team nr.9 (Nico & Edward) Nico had zich een beetje verkeken op het lastige bochtje en met de hoeveelheid grind op het asfalt besloot hij maar rechtdoor te gaan.

Later in het hotel kreeg ik te horen van team nr. 28 (Rob & Coen) dat ze een discussie in de auto hadden of daar nou mijn Mini in het veld stond of een auto met een surfplank er op.

Vrijdag 12-4-2002

De vierde dag van deze tot nu toe geslaagde MER was zoals de hele week al weer vroeg uit de veren. Dennis en Gerrit waren al vroeg vertrokken om de eerste sectie die dag al te gaan contoleren. We zouden ze na een peage treffen ergens langs de snelweg. Na een tijd gewacht te hebben arriveerden Dennis en Gerrit op die parkeerplaats ze namen ons weer mee om ons te plaatsen voor een controle. We werden ergens in een Frans dorpje 6 km voor het lunchpunt gedropt weer voor een geheime controle. Dennis en Gerrit vertelden ons dat ze deze sectie zouden afmaken en dan de volgende sectie zouden gaan controleren en in die sectie weer bij ons langs kamen, maar de deelnemers waren er al zo snel dat Dennis en Gerrit niet de mogelijkheid kregen om de volgende sectie meer te contoleren. Deze sectie werd dan ook jammer genoeg niet gereden. Nadat we iedereen gechecked hadden zijn Matthijs en ik met een sneltreinvaart naar het lunchpunt gekomen om even snel wat te kunnen eten en vervolgens weer met Dennis en Gerrit mee te gaan weer voor een controle. We werden deze keer afgezet op een punt waar de deelnemers ook een stempel moesten zoeken (punt 13 sectie 10) de stempel hing nog geen honderd meter bij ons vandaan aan een paal. Het was dan ook leuk om te zien hoe bepaalde mensen als dolle kippen aan het zoeken waren naar een stempel. Vervolgens hebben wij de auto snel afgetankt en zijn we op weg gegaan naar de "Port d'Normandie" na deze brug zouden wij Harry en Maarten treffen om samen naar het hotel te rijden maar door een kaartlees fout van Matthijs en mij kwamen we op T-spitsing terecht voor een peage en konden we geen kant meer op. Ik heb toen maar een richting gekozen en gelukkig de goeie. Na een lange dag aangekomen in het hotel, hebben we lekker gegeten en gedronken en natuurlijk kwamen de verhalen van nog een prachtige dag weer boven bij een hoop mensen.

Zaterdag 13-4-2002

Het was niet zo vroeg op als de rest van de week want het zou een ontspannen rustige laatste dag van de MER worden. We reden met drie crew teams weg van het hotel Dennis, Gerrit, Maarten, Harry, Matthijs en ik. Op een gegeven moment kwamen we onder een viaduct/tunnel door waar Matthijs en ik weer werden neer gezet om een controle uit te oefenen. Tijdens een telefoon gesprek die wij hadden met Harry en Maarten bleek dat zij nog geen 500 meter bij ons vandaan stonden om de sectie af te breken omdat er een fout in het routeboek stond die Gerrit en Dennis niet zo snel konden oplossen. Aangezien dit gebeurde om +/- 09.30u moest er iets geimproviseerd worden. Na een kleine 5 minuten zoeken vonden Dennis en Gerrit een doodlopend straatje vlak bij de Lunchplek voor die middag. Dit stukje straat werd hermetisch afgesloten door de auto's van de deelnemers. En er werd een slalom verreden en deze werd als gewoonlijk ook weer gewonnen de Gregor Nick. (Hoezo Illegale straatraces??). Na wat gestress om de boel een beetje goed op orde te krijgen is Dennis uiteindelijkbij de slalom gebleven en is Cate Gerrit gaan chauffeuren op de laatste sectie want autorijden met een arm gaat nog een beetje moeilijk voor Gerrit. Na wat flinke bochten werk in de bergjes vlakbij Deauville komen we opeens borden tegen met "route barre". Na ongeveer twee kilometer kwamen we inderdaad op een weg waar ze met de weg bezig waren. Natuurlijk precies op de weg waar onze kudde langs moest. Ze hadden de straat 1 richting gemaakt, maar daar had ik al snel een oplossing voor het was toch zaterdag en er was niemand aan het werk dus hebben Matthijs en ik alle borden langs de weg maar omgegooid zodat we er stiekem toch langs konden. Uiteindelijk werden Matthijs en ik gedropt voor onze laatste tussencontrole. Ze zouden ons twee keer passeren op dit punt maar we moesten de tweede keer op tijd controleren. De deelnemers mochten ons eigenlijk niet zien maar dit ging ook niet helemaal zoals het moest. We besloten om de Mini achter de boerenschuur te zetten en erin te gaan zitten. Dit ging hartstikke goed, uiteindelijk hebben maar weinig deelnemers ons gezien. Aan het einde van deze middag hoorde wij een Mini met heel veel lawaai (en toen nog snelheid) aankomen het was team nr. 28 (Rob & Coen) met een gebroken uitlaat. Later bij het hotel aangekomen stond daar een kleine menigte daar ook een beetje op ons te wachten, luidruchtig werden we begroet en kregen we champagne... dit was ook voor ons de finish van de Mini Europe Rally 2002

Na het diner werd duidelijk dat het team met de opvallende combinatie Harko Beugeling (NL) en Thomas Burger (D) de Mini Europe Rally 2002 gewonnen had. Dit werd dan ook gevierd met veel drank, vreugde en mooie herinneringen aan ook dit jaar weer een fantastische Mini Europe Rally.

Harko & Thomas hartelijk gefeliciteerd met jullie geweldige overwinning.

Bij deze wil ik ook iedereen bedanken die aan de MER heeft meegeholpen en meegedaan wij hebben het erg naar onze zin gehad en ik hoop jullie ook, Tot de MER 2003

Rutger